خدیجه (س) اولین بانوی ایمان

 در جامعه‌ای که زن نه‌تنها جایگاهی نداشت، بلکه زنده‌به‌گور می‌شد، خدیجه دختر خویلد (س) به‌تنهایی یک استثنا بود، او نه‌تنها یک تاجر موفق و ثروتمندترین زن قریش بود، بلکه با شناختی که از نشانه‌های پیامبر موعود داشت، بی‌درنگ به محمدامین (ص) ایمان آورد، این اولین بودن، جایگاه او را در تاریخ تثبیت کرد، آن‌گاه که جز او و علی (ع) کسی پیامبر را در خلوت عبادت همراهی نمی‌کرد.

 همسری به وسعت یک امت

 اگر نگاه فمینیستی امروز به دنبال اثبات توانمندی‌های زن است، خدیجه (س) قرن‌ها پیش الگویی کامل از یک زن مستقل و تأثیرگذار را ارائه داد، او در روزگاری که همه از پیامبر (ص) رو می‌گرداندند، پناهگاه امن ایشان بود، پیامبر (ص) درباره ایشان فرمود: سوگند به خدا، پروردگار همسری بهتر از او به من عطا نکرد، خدیجه به من ایمان آورد وقتی دیگران کافر شدند و با مال خود مرا یاری داد وقتی دیگران دریغ کردند.

اقتصاد مقاومتیِ خدیجه‌وار

 یکی از مهم‌ترین درس‌های زندگی این بانوی بزرگ، پیوند دین‌داری با کار و تولید است، او با مدیریت کاروان‌های تجاری و به‌کارگیری نیروی کار امین، ثروتی حلال اندوخت و سپس تمام آن را در طبق اخلاص گذاشت و در راه خدا خرج کرد، در محاصره اقتصادی شعب ابی‌طالب، این سرمایه خدیجه (س) بود که مسلمانان را از گرسنگی نجات داد، مادر امت به ما آموخت که ثروت وقتی ارزشمند است که در مسیر حق هزینه شود.

 شاید بزرگ‌ترین دستاورد زندگی خدیجه (س) برای جهان اسلام، تربیت دختری به نام فاطمه زهرا (س) بود، نسلی که از دامان او برخاست، نه‌تنها ام‌ابیها و همسر ولایت شد، بلکه ادامه‌دهنده راهی گردید که مادرش آغاز کرده بود.

در عصر مدرنیته که الگوهای زنانه گاه در افراط‌گری یا تفریط‌های فرهنگی گم می‌شوند، بازگشت به سیره عملی حضرت خدیجه (س) یک ضرورت فرهنگی است، او زنی بود که هم در میدان اقتصاد و تجارت موفق بود، هم در خانه مایه آرامش و هم در صحنه دفاع از دین، سنگربان بود، وفاتش را نه فقط به‌عنوان یک سوگواری، بلکه به‌عنوان روز تأمل در الگوی زن تراز اسلام گرامی می‌داریم.

نویسنده: محمد خالدیان فعال رسانه‌ای