محفل «بانوی باران و آینه» برگزار شد؛
آنجا که واژه‌ها از تنگنای زبان رها می‌شوند و بر آستان ارادت زانو می‌زنند، نام فاطمه(س) چون نوری بر جان شعر می‌تابد و این محفل ادبی، گردهمایی دل‌هایی بود که با زبان شعر، آینه‌دار فضیلت‌های بانوی آب و آفتاب شدند.
شاعرانه برای زبان مادری؛
روز شعر و ادب پارسی، بهانه‌ای برای بازخوانی نام استاد شهریار و اندیشیدن به جایگاه شعری است که هنوز می‌تواند با زبان دل، با نسل امروز سخن بگوید.
