به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»، شهید بختیار قادرخانزاده در سال ۱۳۲۸ در روستای «داروخان» عراق میان خانواده‌ای متدین به دنیا آمد.
بختیار دوران کودکی را در زادگاهش سپری کرد و با رسیدن به سن ۶ سالگی راهی مدرسه شد.
وی دوران ابتدایی را با موفقیت در روستا پشت سر گذاشت و برای ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر به شهر سلیمانیه رفت و همزمان با تحصیل به نهضت مبارزات کرد‌های عراق علیه رژیم بعثی پیوست و فعالیت‌های سیاسی و نظامی خود را آغاز کرد و با لیاقت و شایستگی که در طی این دوران از خود نشان داد پس مدتی به یکی از فرماندهان برجسته بارزانی‌ها انتخاب شد.
بختیار به تصمیم بزرگان خانواده با دختری عفیف ازدواج کرد و حاصل پیوند او با هسرش سه فرزند (دو پسر و یک دختر) است.
در سال ۱۳۵۳ پس از نشست شاه خائن و صدام معدوم در الجزایر و شکست نهضت بارزانی، بختیار به همراه خانواده به ایران پناهنده شد و ساواک وی را به شهر اهواز تبعید کرد و به مدت ۶ ماه در آنجا ماند و سپس به شهرستان شیروان از توابع استان خراسان شمالی نزد پدر، مادر و برادرانش منتقل گردید و در آنجا به عنوان معلم مشغول به کار شد و فعالیت خود را علیه ساواک و رژیم طاغوتی آغاز کرد و با پرده برداشتن از جنایات رژیم شاه به روشنگری مردم پرداخت.

وی جوانی خوش اخلاق، صبور و مردمی بود و با علاقه‌ای که به ورزش‌های رزمی داشت در یکی از رقابت‌های استانی در مشهد مقدس موفق شد عنوان دوم قهرمانی را در رشته بوکس (وزن سنگین) کسب کند.
پس از گذشت یک سال بختیار به همراه خانواده اش به شهرستان زنجان منتقل شد و به دلیل فعالیت‌های فراوان علیه رژیم، مدام تحت نظر ساواک بود.

وی به ناچار به کردستان عراق فرار کرد و با مسلح شدن علیه رژیم بعث عراق و حکومت شاهنشاهی به پا خواست.
بختیار پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی ایران در صدد بازگشت به ایران توسط گرهک ضدانقلاب کومله شناسایی شد و سرانجام روز بیست و پنجم آذر ماه سال ۱۳۵۹ حین درگیری با ضد انقلاب به شهادت رسید.
خانواده قادر خانزاده با تمام وجود برای پاسداری از انقلاب اسلامی ایران و دفاع از ارزش‌های این نظام جان و مال خود را در طبق اخلاص گذاشتند و با تقدیم ۶ شهید و یک جانباز دین خود را به نظام ادا کردند.
بختیار اولین شهید از این خانواده ۶ شهیدی است که در سن ۲۶ سالگی به شهادت رسید.

انتهای خبر/