از رؤیای یک زن تا واقعیت اشتغال

آمنه مرادی زنی کارآفرین و مربی دلسوز با نگاهی پر از انگیزه، داستان شکل‌گیری «شکور» را این‌گونه روایت می‌کند: تاسیس آموزشگاه شکور در سال ۱۴۰۱، نقطه عطفی در مسیر شغلی و حرفه‌ای من بود از ابتدا، هدفم تنها آموزش یک حرفه نبود، بلکه می‌خواستم فضایی را فراهم کنم تا بانوان مریوانی با اتکا به توانایی‌های خود، بتوانند چرخ زندگی‌شان را به دست خود بچرخانند.

وی با اشاره به فعالیت‌های جاری آموزشگاه می‌افزاید: در حال حاضر، ۱۵ کارآموز پرتلاش در این آموزشگاه مشغول یادگیری و کسب مهارت هستند تا به امروز، بیش از ۴۸ دوره آموزشی در رشته‌های متنوع و کاربردی برگزار کرده‌ایم که هر کدام دریچه‌ای نو به سوی اشتغال برای دانش‌آموختگان گشوده‌اند این فعالیت‌ها تنها به شهر مریوان محدود نمی‌شود؛ ما در روستاهای دزلی و درکی نیز با برگزاری کارگاه‌های آموزشی تلاش کرده‌ایم تا بانوان روستایی را نیز در مسیر اشتغال پایدار همراهی کنیم و یاری‌رسان آنان در دستیابی به استقلال مالی باشیم.

خط تولید امید؛ وقتی هنر، سنگر می‌شود

صحبت از سختی‌ها و ناملایمات که به میان می‌آید یکی از کارآموزان اولیه‌ آموزشگاه با صدایی که رگه‌هایی از افتخار در آن موج می‌زند، از روزهای سخت جنگ می‌گوید: حتی در ایام سخت‌ترین روزهای جنگ با رژیم صهیونیستی، ما در این آموزشگاه، چرخ خیاطی را متوقف نکردیم اینجا، خط تولید پوشاک ایرانی بود که به ما امید می‌داد و نشان می‌داد که می‌توان در دلِ بحران هم، سازنده بود و پویا ماند.

از نازک‌دوزی تا طراحی لباس؛ دنیایی از مهارت در دستان بانوان

«طراحی و دوخت» رشته تحصیلی‌ام بود، اما آنچه در آموزشگاه «شکور» آموختم، فراتر از سرفصل‌های دانشگاهی بود بیش از یک سال است که در این آموزشگاه فعالیت می‌کنم و همچنان عطش یادگیری‌ام فروکش نکرده است این‌ها را یکی دیگر از هنرجویان با ذوق آموزشگاه می‌گوید و ادامه می‌دهد: از نازک‌دوزی و ظرافت‌های آن گرفته تا تکنیک‌های برشکاری حرفه‌ای و اصول طراحی لباس تمام این مهارت‌ها را در این محیطی امن و پویا کسب کرده‌ام و اکنون با اعتماد به نفس بیشتری به دنبال فرصت‌های شغلی هستم.

درخواستی برای حمایت از توانمندی

پیش از این، بیکاری سایه سنگینی بر زندگی‌ام انداخته بود، اما ورود به آموزشگاه «شکور» و گذراندن دوره‌های متعدد، مسیری جدید را پیش رویم گشود. کارآموز دیگری با چشمانی که برق امید در آن‌ها می‌درخشد این‌گونه از تغییر زندگی‌اش می‌گوید و با صدایی که حاوی درخواستی صمیمانه از مسئولان است، ادامه می‌دهد: ما از مسئولان محترم، دست یاری می‌طلبیم حمایت شما می‌تواند چراغ راه ما برای ایجاد اشتغالزایی بیشتر در شهرستان مریوان باشد باور کنید، با اندکی حمایت، می‌توانیم موجی از کارآفرینی را در منطقه به راه اندازیم.

وی با اشاره به نقش حمایتی آموزشگاه در روزهای سخت، بغض در گلویش را فرو می‌خورد و می‌گوید: حتی در بحرانی‌ترین روزهای جنگ رژیم صهیونسیتی آمریکایی، این آموزشگاه کوچک، نور امیدش را خاموش نکرد همان سوزن و نخ ساده، برایمان معنای امید را داشت و ما را در کنار هم نگه می‌داشت اینجا فقط یک کلاس درس نبود، بلکه خانواده‌ای بود که در سختی‌ها، ما را تنها نگذاشت.