به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»، سنندج در شبی از جنس نور و نیایش، میزبان پرچمی شد که نه فقط پارچه‌ای مزین، که نشانی از حضور و پیوند دل‌ها با آستان قدسی امام رضا(ع) است؛ بیرقی که با اهتزاز خود، فاصله‌ها را درنوردید و عطر حرم را به کوچه‌های این شهر آورد.

مراسم روز ملی تکریم امامزادگان و استقبال از کاروان «زیر سایه خورشید» شامگاه در بقعه متبرکه بی‌بی هاجر خاتون سنندج، در حالی برگزار شد که خادمان حرم رضوی، با گام‌هایی آکنده از اخلاص، پیام‌آوران مهربانی و معنویت بودند و مردمی مؤمن و دلداده، گرداگرد این پرچم نور حلقه زدند؛ پرچمی که هر تار و پودش روایتگر عشق و ارادت به ساحت اهل‌بیت(ع) است

فضای بقعه، سرشار از حال و هوای زیارت بود؛ گویی نسیمی از صحن و سرای رضوی وزیدن گرفته و دل‌ها را بی‌واسطه به مشهدالرضا پیوند زده است.

چهره‌ها، آیینه‌ای از اشتیاق و چشم‌ها، ترجمان دلتنگی برای زیارت بودند. در این میان، زمزمه‌های دعا و ذکر، همچون رشته‌هایی نامرئی، جان‌ها را به یکدیگر و به آسمان گره می‌زد.

حجت‌الاسلام والمسلمین کاروند، مدیرکل اوقاف و امور خیریه استان کردستان، در این آیین با تبریک دهه کرامت و میلاد باسعادت حضرت فاطمه معصومه(س) و امام رضا(ع)، فضای معنوی حاکم بر مراسم را تجلی لطف الهی دانست و اظهار کرد: حضور این بیرق متبرک، فرصتی است تا آنان که از زیارت حضوری محروم مانده‌اند، دل‌های خود را به حریم رضوی گره بزنند و از برکات این ارتباط معنوی بهره‌مند شوند.

وی با تأکید بر نقش چنین آیین‌هایی در تقویت پیوندهای دینی و اجتماعی افزود: کاروان «زیر سایه خورشید» تنها حامل یک پرچم نیست، بلکه پیام‌آور فرهنگی از جنس کرامت، مهربانی و همدلی است؛ فرهنگی که در سیره اهل‌بیت(ع) ریشه دارد و می‌تواند چراغ راه زندگی فردی و جمعی باشد.

در ادامه این مراسم، حجت‌الاسلام والمسلمین الهی خراسانی با نگاهی عمیق‌تر به جایگاه نمادین بیرق رضوی، آن را نشانه‌ای از مسیر بندگی و پلی میان زمین و آسمان توصیف کرد و گفت: این پرچم، تنها یک نماد ظاهری نیست، بلکه یادآور مقصدی است که انسان مؤمن در جست‌وجوی آن است؛ مقصدی که در آن، آرامش، کرامت و حیات طیبه معنا می‌یابد.

وی با اشاره به شرایط جهان معاصر و تلاش جریان‌های سلطه برای ایجاد ناامیدی و آشفتگی در میان ملت‌ها، تأکید کرد: ملت ایران با تکیه بر ایمان، ولایت و فرهنگ عاشورا، راهی متفاوت برگزیده و در برابر ظلم و زیاده‌خواهی، ایستاده است. این ایستادگی، ریشه در همان مکتبی دارد که امام رضا(ع) و دیگر ائمه اطهار(ع) مروج آن بوده‌اند.

الهی خراسانی افزود: امروز نگاه بسیاری از آزادگان جهان به این روحیه مقاومت است؛ روحیه‌ای که از دل ایمان می‌جوشد و انسان را به سوی عزت و کرامت رهنمون می‌سازد. بیرق رضوی، در این میان، نمادی است از همین مسیر روشن؛ مسیری که به سوی نور، عدالت و معنویت امتداد می‌یابد.

در بخش‌های پایانی این آیین، شور و شعور دینی در هم آمیخت و حاضران با سر دادن شعارهایی، بر پایبندی خود به آرمان‌های انقلاب اسلامی و مسیر مقاومت تأکید کردند. اما آنچه بیش از هر چیز در این شب جلوه‌گر بود، نه صرفاً شعارها، بلکه اشک‌هایی بود که بی‌ریا بر گونه‌ها جاری می‌شد و دل‌هایی که در سکوتی سرشار از معنا، با پرچم رضوی نجوا می‌کردند.

مردم، یکی‌یکی به سوی بیرق متبرک می‌رفتند؛ دست‌ها بالا می‌آمد، لب‌ها به دعا گشوده می‌شد و نگاه‌ها، سرشار از امید، به افق‌هایی دورتر دوخته می‌شد. گویی هر کس، در خلوت خود، حدیثی ناگفته با امام خویش داشت؛ حدیثی از درد، دلتنگی، آرزو و ایمان.

کاروان «زیر سایه خورشید» در این حضور کوتاه اما پربرکت، بار دیگر نشان داد که فاصله‌های جغرافیایی، هرگز نمی‌توانند مانعی برای پیوند دل‌ها با سرچشمه‌های نور باشند.

این پرچم، همچون پلی است میان دل‌های مشتاق و حریم قدسی امام مهربانی‌ها؛ پلی که بر آن، هر گام، گامی به سوی آرامش و یقین است.

سنندج، تنها یک میزبان نبود؛ خود، به صحنه‌ای از تجلی عشق بدل شده بود. شهری که در آغوش کوه‌ها آرام گرفته، این بار در آغوش پرچمی قرار گرفت که از حریم خورشید آمده بود؛ و چه باشکوه است لحظه‌ای که زمین، به آسمان نزدیک می‌شود.

این آیین، به پایان رسید، اما آنچه در دل‌ها نشست، ماندگارتر از هر مراسمی است؛ نوری که خاموش نمی‌شود و پیوندی که گسستنی نیست. بیرق رفت، اما سایه خورشید همچنان بر جان‌های دلداده باقی ماند.