یادداشت؛
همایون روستایی در بیجار آب ندارد
مدیر آبفای بیجار؛ سه روز است مردم روستای همایون در بخشچنگالماس شهرستان بیجار، برای قطرهای آب مستاصلاند و ده سال است این رنج تکرار میشود، آیا وقت آن نرسیده که راه چارهای درست اتخاذ شود.
به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «کردامروز»، آب شرب یکی مهمترین مسائل رفاه اجتماعی است، قطع شدن آب برآمده از درد دیرینهای است که گریبان مردم شریف روستای همایون را و برخی دیگر از روستاهای منطقه را گرفته است.
سخن از آب است، مایه حیات و کرامت انسانی؛ اما دریغ که این مایه حیاتی، امروز در بیجار به ابزاری برای تسویه حسابهای شخصی و نمایشی از ناتوانی مدیریتی تبدیل شده است.
سه روز است که مردم روستای همایون آب ندارد و برای دسترسی به ابتداییترین نیاز زندگی خود، یعنی آب سالم، در مضیقهای غیرقابلتحمل به سر میبرند.
سه روز تشنگی، سه روز بیآبی، سه روز تحقیر کرامت انسانی، اما دردناکتر از این قطع موقت، تکرار دهساله این رنج است؛ هر سال از نیمه اردیبهشت تا نیمه آبان، گویی تقویم رسمی محرومیت مردم بیجار از آب، همین بازه زمانی است.
آیا این الگوی تکرارشونده، تصادفی است یا نشانهای از یک بیتوجهی ساختاری و برنامهریزیشده؟
شنیدهها و اعترافات خود مسئولان حاکی از آن است که یکی از عوامل اصلی این قطع آب، نه کمبود منابع، که لجبازی و اختلافات شخصی فردی به عنوان آببان محلی است.
باورکردنی نیست که سرنوشت آب، به تمایلات و خصومتهای شخصی یک فرد گره بخورد؟ آیا در نظام مدیریتی آبفای بیجار، هیچ سازوکار نظارتی و کنترلی برای جلوگیری از چنین سوءاستفادههای فاحشی پیشبینی نشده است؟ وقتی مسئولی اعتراف میکند که به دلیل لجبازی آب را قطع کرده، این دیگر یک خطای اجرایی ساده نیست؛ این یک اعلام جنگ علیه کرامت مردم است.
نکته تلختر، سیراب شدن بوستانهای بالادستی است ولی مردم و خانوادههای ساکن روستای همایون باید تشنه بمانند.
این معادله ناعادلانه، نه تنها منطق اقتصادی و اجتماعی ندارد، که مصداق بارز بیعدالتی توزیعی است.
جناب اصفهانی، به عنوان مدیر مستقیم این حوزه، مسئولیت نهایی این وضعیت بر عهده شما است، پرسشهای روشنی که پاسخ آنها را مطالبه میکنیم:
اول؛ چرا پس از ده سال، مشکل قطعی فصلی آب روستای همایون حل نشده است؟ آیا مطالعهای برای شناسایی ریشهای این معضل انجام شده یا تنها به مسکنهای موقت اکتفا شده است؟
دوم؛ سازوکار نظارتی آبفا بر عملکرد آببانان محلی و توزیع آب چیست؟ چگونه فردی میتواند بهصورت خودسرانه و با انگیزههای شخصی، آب منطقهای را قطع کند بدون آنکه سیستم هشدار و واکنش سریعی فعال شود؟
سوم؛ اولویتبندی توزیع آب بر چه اساسی انجام میشود؟ معیار قانونی و اخلاقی که بر اساس آن آب به مصارف دیگران میرسد، چیست و چگونه شفافسازی شده است؟
چهارم؛ برنامه فوری و عملیاتی شما برای جبران این سه روز محرومیت و جلوگیری از تکرار آن در روزهای آینده چیست؟ آیا تمهیدی برای تأمین آب اضطراری برای مردم اندیشیدهاید؟
پنجم؛ چه تضمینی وجود دارد که اختلافات شخصی و لجبازیهای فردی، دیگر هرگز به ابزاری برای قطع آب مردم تبدیل نشود؟
امروز، مردم روستاهای دارای تنشآبی نه به دنبال وعدههای فردا، که خواستار آب امروز هستند، نه به دنبال توجیههای پیچیده اداری، که خواهان حل ساده و فوری یک مشکل ابتدایی هستند، نه به دنبال نمایشهای رسانهای، که منتظر اقدامی ملموس و اثرگذارند.
امیدواریم با درایت و اقدام فوری آبفای کردستان، پرونده بیآبی در برخی از روستاهای شهرستان بیجار بسته شود، مردم بیجار هرساله در تعطیلات تابستانی پذیرای مهمانانی از سراسر کشور هستند که هر ساله جمعیت منطقه را به ۲ تا سه برابر افزایش میدهد.
انتهای خبر/
لینک کوتاه خبر
نظر / پاسخ از
هنوز نظری ثبت نشده است. شما اولین نفری باشید که نظر میگذارید!